« ما به نوح وحى فرستاديم كه كشتى را در حضور ما و طبق فرمان ما بساز » ( * ( فَأَوْحَيْنا إِلَيْه أَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَوَحْيِنا ) * ) . تعبير « باعيننا » ( در برابر ديدگان ما ) اشاره به اين است كه تلاش و كوشش تو در اين راه در حضور ما است و تحت پوشش حمايت ما ، بنا بر اين با فكر راحت و آسوده به راه خود ادامه ده و از هيچ چيز ترس و واهمه نداشته باش . ضمنا تعبير به « وحينا » نشان مىدهد كه نوح طرز كشتى ساختن و چگونگى آن را از وحى الهى آموخت ، و گر نه چنان چيزى - طبق نوشته تواريخ - تا آن زمان سابقه نداشت ، به همين دليل نوح كشتى را آن چنان متناسب با مقصد و مقصود خود ساخت كه هيچ كم و كسرى در آن نبود ! سپس ادامه مىدهد « هنگامى كه فرمان ما فرا رسد ، و نشانه اش اين است كه آب از درون تنور خواهد جوشيد ، بدان زمان طوفان نزديك شده است بلافاصله از تمام انواع حيوانات يك جفت ( نر و ماده ) انتخاب و در كشتى سوار كن » ( * ( فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَفارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ ) * ) . « و خانواده و دوستان با ايمانت را بر كشتى سوار نما ، مگر آنها كه قبلا وعده هلاكشان داده شده است » ( اشاره به همسر نوح و يكى از فرزندانش است ) ( * ( وَأَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْه الْقَوْلُ مِنْهُمْ ) * ) . و باز اضافه مىكند : « و ديگر در باره اين ستمگران ( كه هم بر خويش ستم كردند و هم بر ديگران ) با من سخنى مگو كه آنها همگى غرق خواهند شد و جاى گفتگو نيست » ( * ( وَلا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ ) * ) . البته اين اخطار به خاطر آن بود كه ممكن بود نوح تحت تاثير عواطف انسانى يا عاطفه پدر و فرزندى قرار گيرد و باز در باره آنها شفاعت كند در حالى كه آنها ديگر شايسته شفاعت نبودند .